 |
||||||||
      |
||||||||
 |
||||||||
Sevgili kızım sen benim ikinci ve son çocuğumsun. Allah her aileye senin gibi evlat nasip etsin. Sen beni hiç üzmüyor ne desem yapıyorsun. Canım kızım seni çok seviyorum. Allah okul, iş ve hayat yolunda önünü açık etsin, gönlündeki iyi dileklerini versin.. Slm benim kıvırcık kuzenim; bazı anlar vardır ya hani onları yazmakta usta kalemler bile zorlanır. İşte sende öyle insanlardansın. Nasıl anlatayımki seni. Hiç de tanımam:)) insan senin gibi kuzeni olunca biraz başı yanıyo…şaka şaka hemen bozulma. Sana şunu diyeyim.seninle geçirdiğim Ankara günleri vardı ya. Her ne kadar 1hftadan fazla kalmadıysamda oranın güzelliğini şimdi anlıyorum. O zaman özelliklede gondola binişimizi unutamıyorum. Hani yarıda durdurup titreyerek indiğim, seninse korktuğun halde devam ettiğin. Ne gündü..anlatmama gerek yok zaten herkes biliyordur senin çılgınlığını.inşallah hayattan beklediklerini bulursun,hep mutlu olursun. Benide unutma demiyecem çünkü istesende unutamazsın:))seni çok seviyorum…. O bizim medarı iftiharımız. Eee muhsb öğretmenliğine aday artık. Öğrencilerin çekeceği var senden desene..şaka şaka:)) onu hap rakip görürdüm kendime:)) tatlı atışmalarımızla, kahkahalarımızla, çılgınlıklarımızla bir ömür geçti yaa... çıkan bir şarkıda, karşılaştığımız bir olayda yorum yapmamıza gerek kalmazdı sadece bakışmamız yeterdi her şeyi anlatmaya.. bakmayın siz onun böyle göründüğüne aslında çok enteldir kendisi..yanlışmıyım kuzen.. seni anlatmaya ne şu sayfalar ne de kalemim yeter… yüreğinden uzaklarda kalma O’nu dinle şans senden yana olsun. Yüzün hep gülsün.hoşçakal, mutlu kal seni seviyorum çikolatam… Hanife ya baksana! Dile kolay tam dört sene oldu. Okul hayatımız boyunca çok mesut anlar yaşadık. Gün oldu güldük, gün oldu ağladık. İzmir’i çok seviyorum biliyormusun.Neden mi?Bizi tanıştıran, arkadaşlığımızı başlatan ve ilerleten güzel bir şehirde o yüzden. Seninle sıkı kanka olmuştuk ta ki vazife seni benden alıp götürene kadar. Ne mutlu o vazifeye ve ne mutlu sana. Eskiden mekan olarak aynı yerdeydik; şimdi ise dualarımızda… ne olur beni dualarından eksik etme, bir tanem “Hakketten”de biz birbirimize muhtacız, beni sensiz bırakma. Aciz, biçare arkadaşın Ben onu güle benzetirim. Yediveren güldür Hanife. Gül nasıl her mevsim güzellikleriyle insanları büyülerse, Hanife’de beni büyülemiştir. Her bana bakışında o kahverengi gözlerinden ta yüreğime sevgi, şefkat, dostluk akıtır.Beni sevdiğini bilirim, bende onu çok severim. Kimi zaman sevecendir, kimi zaman şefkatli, kimi zaman utangaçtır,kimi zaman dost canlısı!... her zaman misafirperverdir, her zaman teslimiyetli!... canım seni çok seviyorum!... Nedir arkadaşlık diye soranlara, birbirini anlamaktır diyeceğim ilerde. Yeri geldiğinde aynı şeylere üzülmek, birlikte gülebilmektir. Omu omuza verebilmektir arkadaşlık. Tıpkı bizde olduğu gibi.ilk tanıştığımız günden beri süren bu dostluk sonsuza dek kalbimizde yaşasın.Seni hep o gülen yüzün sıcak yüreğinle hatırlayacağım. Bize hep evini açman ve yaptığın o güzel yemeklerde unutulamaz tabi ki. Kız seni iyiki tanımışım. İyiki dostum dediğim insanlar arasına almışım.Bunu sonuna kadar hak ediyorsun. Umarım hayatta da hak ettiğin yerlerde olursun. Kendine iyi bak canım… Canım, bitanem karanfilim benim. İzmirli güzel senin evinde geçirdiğimiz final zamanlarını hiç unutmayacağım.O güzel yemeklerin ve oyunlarınla hep aklımda kalacaksın.Zaten ayrılmayacağız çünkü biz aynı yolun yolcularıyız.bu arada tez için beni az yormadın. Kopyacı seni… senin gönlün o kadar güzelki gözlerinin içine yansıyor ve ışık saçıyor o kara gözlerin.her lafının arkasından “değimli” diyen arkadaşım. Rabbim seni çıktığın yolda daim etsin.hakkını helal et çok yorduk seni.unutma beni unutama beni… Sevda nedir bilirmisin? Göze almak ölümü. Sevda dedim öyle değil, hiçe saymak bir ömrü… öyle sevdalar var ki, nefisten de öteye geçer.senin sevdan gibi sevdalanabilsek keşke… Dönebilsek keşke Mevlana misali !!! :)) Sen türüne az rastlanır fedakar insanlardansın.insanları üzmemeyi, aksine mutlu etmeyi gaye edinmişsin. Yeri geldiğinde öyle güldürüyordun ki bizleri. İzmir’in esmer güzeli, nasılda bilirdin İzmirliler gibi oynamayı…oyunların ve sen vazgeçilmez ikili… Dilerim ki Allah’tan ne diliyorsan O’ndan onu hep versin hep hayat boyu. Hiç unutmayacağım seni, özellikle sınav önceleri geçirdiğimiz vakitleri. Sende unutma emi.. Hanife sen göründüğün gibi değilsin. Ne kadar mesafeli durursan dur içindeki o çocuğu ben biliyorum. Böyle kıpır kıpır yerinde duramıyor, bir şey söylediğimde o şaşkın bakışını hiç unutmam herhalde. Bana bazen öyle sevgi dolu bakıyorsun ki hiçbirşey söylemesende yetiyor. Bana hep böyle bak olurmu? Sevgili Hanife tanıdığıma en çok mutlu olduğum insanlardan birisin, hatta okulda ilk tanıştığım. Belki bu yüzden ama daha çok sağlam karakterin, yardımseverliğin , pamuk kalbinle hep ayrı bir yerin olacak benim içimde. Keşke daha çok şey söylemeye imkanım olsaydı… dilerim hayatta hak ettiğinden bile daha fazla mutluluğa ulaşırsın. KEÇELİM; Benim en çok kahrımı çeken biri varsa O’da sensin.Bu ismi birbirimize koyduğum günü hiç unutmayacağım. Biliyormusun hayatımdaki hep ilkler sendin. İlkler hep farklı olur derler ya, çok doğru bir sözmüş.Birbirimize hitap ettiğimiz kelimenin anlamını öğrendiğimde (bu yaklaşık 2yıl sonra oldu) çok sevindim.Gerçekten çok uymuş.Keçeli: Zor zamanda yardıma koşan melek.Gönül ister ki seven insanlar hep birlikte olsun.Ama biz biliyoruz ki “ kişi sevdiği ile beraberdir”diyor Efendimiz(s.a.v).Bu dünyada belki cismen birlikte birlikte olamayacağız ama manen hep gönül gönüle olacağız.Dualarında bu aciz Keçeli’yide unutma inşallah!... Hatırlayanınız varmı, sevgi neydi? Sevgi bir bakış, bir gülüşmüydü bazen. Açıkken gözbebeğimize yerleşende, göz yumduğumuzda gönlümüze sızanda sevgi değimliydi bir vakitler. Sevgi iyi bir AD bırakmaktı FENA yurdunda. Ömür gecelerde AD kalırdı diye..bunları sana sesleniyorum kardeşim diyebildiğim.. geç buldum seni ama kaybetmeyeceğime eminim.. gözündeki o seni sen yapan ışık engel olur buna.. Bundan sonraki hayatında yolun açık ve aydın olsun kardeşim.. Sudur insanın ömrü, suya doğar ve suya ölür. Küçük bir nehircikken gün gelir yolları başka nehirlerle kesişir. Birleşir, kaynaşır büyük bir ırmak olur ve her şeyini paylaşır. Senle yollarımızı kesiştirmekti ankaranın bize getirdiği. Irmak olalı beri zaman aktı 4yıl oldu. Seninle aynı ırmakta yündük yıkandık, her gün biraz daha durulduk ve ırmak tekrar kollara ayrıldı. Ama biliyoruz ki tüm nehirler bir gün birleşir ve en sonunda büyük bir okyanusa ulaşır. O zaman herkes birbirine kavuşur. Çılgın hanifeme.. Sevgili uykucu şirin. Seni sana nasıl anlatırım, şu kadarcık satıra seninle ilgili düşündüklerimi nasıl sığdırırım birkaç gündür düşünüyorum; inan hiç kolay değil. Seni ilk tanıdığım zamanları hatırlıyorum. Yaklaşık 8 ay önce. Seni kendime bu kadar yakın hissedeceğimi hiç düşünmemiştim. Tanıdıkçada birçok yönümüzün benzediğini fark ettim. Mesela kahkahalarımız, giyim tarzlarımız, olaylar hakkındaki yorumlarımız…Birde senin durumlar karşısında verdiğin ani tepkiler. Her şeyi anlık yaşıyorsun. Mutlu olduğunda gözlerinin içi gülüyor ve konuşmana gerek yok, aklından geçenleri direk mimiklerine yansıtıyorsun. Ama birde kızdığın zamanlar ışıl ışıl parlayan gözlerin birden ateş saçıyor, korkuyorum. Şaka tabi ki :)) Ve o ikna kabiliyetin senin en önemli vasıflarından biri bence. Gözlerini kırpıp sevimli bir kedi gibi bakman… bu durumda sana karşı koymak mümkünmü? Senin hakkındaki naçizhane düşündüklerimin bir kısmı bunlar. Umarım beğenirsin. Destanıma son verirken diyorum ki ALLAH o gülen yüzünü hep güldürsün inşallah ve sen çevrene hep neşe saç. Seni çok seviyorum. Unutulmamak dileğiyle… İlk gözağrım senin için kitap yaz deseler yazardım ama bazen sevgi kelimelere sığmıyor işte.Neyini anlatsam, neden bahsetsem.Paylaşılan bir ev değil bir hayattı. Neşen, gülümsemen, samimiyetin. Bide o uykulu hallerin(sen anladın)…Tertip düzen meselesine hiç girmeyeyim istersen. “yaa baksana” seni unutmak ne mümkün?Senin için dualarda çarpan bu iki kalbi unutma!Allah bizi dualarda kavuştursun.Ablacım.. Kuralları çiğnemenin verdiği zevk ve endişe, çığlık atmaların gürültüsü, ‘alo anne’den sonraki gözyaşları, renksiz denize balıklama atlayıp yüzdüğümüz kış uykuları, haftasonu sosyallik yapmaya bayılışlarımız, yinede dönüyor dünya hey gidi günler olsada, masumiyetimiz hep taze kalsın, inat yaşama prensibiyle inadına gülümseyelim her şeye, dünya çok küçük ve bizim kalplerimiz kocaman EY DOST seni çok seviyorum.. Kalemi aldım yine elime ama yazamıyorum. Birde edebiyatçılar güzel yazı yazar derler. İnsanın dostuna sanki veda mektubu yazar gibi yazması ne zor. Ben seni anlatamam. Seni anlatmak kendimi anlatmak demek. İnsan kendini anlatıyor şu hayatta. Sadece diyebilirimki, kendim için ömrümde güzel olan ne istiyorsam Allah çok çok fazlasını sana da versin. İzmir’in en güzel kızı , hep gülümse ve yüreğinin bir köşesinde beni hep sakla.. |
Hanife Özdemir |
|||||||
|
||||||||
 |
||||||||
