muhasebe2006.com :: Halil Kartal





	Şiirim. Leylaya...(2008 Ekim) Başımın üstünde altından tac Sandığım biçare cam imiş Leyla, Onulmaz derdime zehirli ilaç Kandığım biçare can imiş Leyla... Ayine-i samedde nedir işin, Haktan bir rahmettir benden gidişin Hani sonsuzdu güya sevişin? Anladım zamanda an imiş Leyla... Ateşin sönmesin yanma Leyla'da Mum'i sen hakkı sanma Leyla'da; Bulurum, sakın ha kanma Leyla'da Oysa bir ufacık zan imiş Leyla... Aşk Var Sevda Var Hasret bu yakıp da kül eder beni, Allah ki dikenken gül eder beni... Gel gör, bu sevda ne eder beni? Sözlüğümüzde hep ayrılık mı var... Dağları aşsan da gelsen bana, Derman olsan derin yarama, Bilirim, sonunda ölüm var ama Sözlüğümüzde inan vuslat var, cennet var Şarkılar seni fısıldar şiirler seni söyler Garip gönlüm, söyle sensiz ne eyler Mevla görelim neyler, neylerse güzel eyler... Sözlüğümüzde inan aşk var, sevda var... Şiirler sana yazılır sözler sana söylenir... Aşk bu yakar kül eder, hep böyledir, Sana son sözüm bil ki şöyledir... Sende de aşk var sevda var... Günlerdir uyku girmedi gözüme Darılırım, gülüp geçme sözüme Olsun, bir kor da sen at közüme Bende inan ateş var aşk var... Yazımı okur isen bir selam at bana Sevincime bir sevinç daha kat bana Bir kalbin var onu da sat bana Bende inan sevda var... Aşk var... Aşığım Anla Beni Dualarımda seni istedim her gece Seni yazdım satır satır, hece hece Bir evet desen keşke bu gece Umutsuz aşığım ben, dinle beni... Güzelsin ama ben değilim sen gibi Rüzgârım ama değilim esen gibi... Ruhuma işlemiş sevdan desen gibi... Umutsuz aşığım ben, anla beni... Yalvardım sevsin diye yüce Mevla'ya Yaş kalmadı gözlerimde ağlaya ağlaya O Rab ki bize bir birimize bağlaya Umutsuz aşığım ben, çöz beni... Ya vuslata üç gün kaldı ya ayrılığa Gel son verelim artık bu gayrılığa Gelmez böylesi kalp, kırığa Umutsuz aşığım ben, yak beni... Bir evet demek beklediğim senden Duymak iki kelime nefesinden Yakalayalım aşkı tam ensesinden Umutsuz aşığım ben, hisset beni... Nasipte olur ise seveceksin beni Ya da bir yol gibi ezeceksin beni Belki de bir kalemde çizeceksin beni Umutsuz aşığım ben, yaz beni... Âşık Halil bu yazar da durur Kendi kendine sorar da durur Öylece hayaller kurar da durur Umutsuz aşığım ben, anla beni... Ben Halâ Sensizim Sevgiliye... Yapayalnızken gecenin koynunda Sığınacak bir sine aramaktayken gönlüm Ve karanlığında gecenin, Ortasında terkedilmişliğin, Karanlık söylerken seni, Dakikalar seni sayıklarken, Ben halâ sessizim ben halâ sensiz... Yazmaya çalışırken seni Ama başaramazken bir türlü... Çaresizce bakarken öylece tek bir noktaya Uzak hayallere dalıp giderken Ve cevabı bilinmez bilmeceleri çözmeye çalışırken... Ve zaman son demindeyken Ben halâ sessizim ben halâ sensiz... Kaybolurken hayatın tarifsiz ahengi... Ben ise çizmeye çalışırken bir renkli resim, Ama halâ bir yerlerde bir eksik var Halâ tam değil bu tablo Çizemiyor kalem... Yazamıyor kalem... Ben halâ sessizim ben halâ sensiz... Ayrılık bu kadar zor olmamalı Değiştirmemeli insanları Ama değiştiriyor işte Her şeyin değiştiği gibi... Her şeyin bittiği gibi... Geçiyor ömür dakikaları Geçiyor saniyeler farkında olmadan Ve ben halâ sessizim ben halâ sensiz... Tarif edemiyorsun halini... Ve bir şey bağlıyor sanki dilini... Konuşamıyorsun Ama susamıyorsun da... İçin içini yiyor... Ve dakikalar geçiyor yine Farkında değilsin Ve değilsin kendinde... İşte aynen böyle... Ben halâ sessizim ben halâ sensiz... Bir Türlü Kan ve gül ikisi aynı renktir Seven sevmeyen gayrı denktir Bizim tablomuz hep aynı renktir Çizsen bir türlü çizmesen... Bilemedik bir türlü diken ile sökeni Bal yerine bardağımıza zehir dökeni Ansızın omzumuza çökeni Kaldırsan bir türlü kaldırmasan... Islatıyor gözyaşlarım yastığımı Kim bilir bağrıma ne bastığımı 'Leyla' diyerek kendimi astığımı Görsen bir türlü görmesen... Bilinmez Özlemin büyüdü bir dağ oldu Hayat başımıza bir ağ oldu İyiler öldü kötüler sağ oldu İyilerden miyiz bilinmez... Şurda bir garip ölmüş dediler Gözyaşları sele dönmüş dediler Diken iken güle dönmüş dediler Güllerden miyiz bilinmez... Yârim gitti artık ele döndü Rüzgâr dindi artık yele döndü Gözyaşları aktı sele döndü Ağlayanlardan mıyız bilinmez... Canan için canı feda ettik Yarana hoş bir sada ettik Delicesine bir veda ettik Sevenlerden miyiz bilinmez. Aşık Halil der geçer günler Öter bütün susan bülbüller Ardından çiçekler güller Atılanlardan mıyız bilinmez... Bir Gencin Yolculuğu Yeni bir gün, yeni bir sabah Birileri için ümit Ve kimisi için de umutsuzluktan başka hiçbir şey yok Yürüyor bir yolcu durağa doğru Yol bu eğri ve doğru Başı aşağıda Toprakta, Belki toprağa özlem... Belki de sevdaya özlem... Ama belli ki Allah'a özlem... Durakta birkaç kişi Ve anlamsız bakışlar bir o kadar Yeni bir başlangıçtan uzak Dalgın bakışlar Ve durakta bir kişi farklı olan Umutla gözleri dolan İçinde sevda olan... Düşünüyor... Düşünceler umutlu, düşünceler büyük Koyulmaz omuza kaldıramayacağın yük Tepede görünmeye başladı otobüs Boş mu dolu mu Yoksa yok mu kimse belli değil... Yakınlaşmaya başladı Akıllarda bir sürü soru cevapsız... Ve geldi otobüs durağa doğru... Ve yolcular inatla birbirini aşmaya Ve farklı genç şaşmaya... Sırayla mı binildi sırasız mı belli değil... Saygılı mı saygısız mı o da bilinmemekte... Ama o genç en arkada Başı önde Binmek ile binmemek farklı değil, Ölmek ile ölmemek gibi Ya nasip... Dilinde üç hece... Ya nasip sadece... Herkes yerine oturdu galiba Ücretler uzatılmakta teker teker... Genç ise öğrenci galiba Kimliğini mi arıyor ne? Şoförler ona inanmıyor, ya öğrenci değilse... Ve o da uzattı ücretini Evet öğrenciymiş Kimliğinden belliymiş... Koltuklara baktı öylece Yer bulurdu belki böylece Otursaydı keşke şöylece... Ne kadar da rahat olurdu... Bir bayanın yanı boş Otursam mı oturmasam mı suali akılda Rahatsız eder miyim acaba... Ani bir ses, şoför tarafından - Otursana kardeşim! - Nedir ayakta işin! - yok, abi ben böyle iyiyim - kızma mecnunum deliyim... Dedi içinden... Söyleyemezdi yüzüne Kavga çıkmasındı, niza olmasındı o yeter... Elbet bu da geçer... İsteksizce bir iki adım Sonra yavaşça bir oturuş Ama otobüs hızlı Bir o yana bir bu yana savruluş... Yolcular belli ki kızgın Ama ses yok gençte Ya nasip dilinde üç hece Ya nasip sadece... Birden bir ses - Müsait bir yerde inebilir miyim? - Tabi abla hemen - Hayırlı işler - Biz de insek keşke ölmeden diye kısık bir ses kulakta Şoför dikiz aynasından bakmakta Genç sakin, genç olgun Genç etine dolgun, Dilinde ya nasip üç hece Ya nasip sadece... Yavaş yavaş sona gelinmekte Ve yolcular sevinmekte... Birisinin elinden parası düştü Bulunmuyor nerede... Neyse bulundu Arkadan bir amca dayanamadı konuştu - Helal paraymış... Kaybolmadı Gencin beyninde bir fırtına Sürükledi ardında Sanki değil kendinde Böyle bir şey de varmış dinde "Helal paraymış kaybolmadı" Herkese oldu da bize olmadı Ne paralar kaybettik amca Kim bilir bilinmez onlarca... Genç de yakınlaştı ineceği yere İnecekti binmişti bir kere Sağda indirebilir misin abi Şoförden bir kelime -tabi... Otobüs durdu Genç ayakta Ve bir yolculuk daha son bulmakta Son durak... Basit mi son durak bu kadar Ya mezar! söyle ne kadar Bir gün bir an kadar Belki de yok zaman... Bu yolculuğun da bittiği gibi Bitecek ömür dakikaları Ve gelecek başkaları Değilsin yalnız Genç düşündü tüm bunları Bunlardı şükür anları Gencin dilinde ya nasip üç hece Nasipten öte yok ya nasip sadece... Bir Türlü 2 Çeke çeke bitmedi hasretin Tam içindeyim gurbetin Şu aşk denilen şerbetin... İçemedim bir türlü... Ne gündüzü ne de geceyi Ne cümleyi ne de bir heceyi Şu aşk denilen bilmeceyi Çözemedim bir türlü... Resmini gördü ağladı gözüm Ne ateşim ve ne de közüm Giderken sana son sözüm Söyleyemedim bir türlü Aşık Halil söyler sözü Ne gecesi var ne gündüzü Ateş ile koru, közü Ayıramadım bir türlü Bugün Resmini görünce tutuldu dilim, Yanar iken söndü kandilim Bilsen bedenimi dilim dilim Nasıl da kestin bugün Ya Rab ya kavuştur ya ayır Ya evet desin ya da hayır Bilsen yüreğimi cayır cayır Nasıl da yaktın bugün Akımı karamı tüm renklerimi Hep boşa çıkan dileklerimi Şu bükülmeyen bileklerimi Nasıl da kırdın bugün... Âşık Halil der her şey yalan Yaradandır tek baki kalan Baksana nasıl da arkandan Nasıl ağlattın bugün... Bugün 2 Yaramı sar da merhem ol yarama Gel de bir beyaz renk kat karama Sevdamın sonunda ölüm var ama İzin ver de öleyim bugün... İçimde bir ateş yanmakta sıcak mı sıcak Yazık, aşk mı beni darağacına asacak... Derman ki yok ayaklarımda sana koşacak Gel de bana güleyim bugün... Ben de mi bahtı karalılardan oldum Yoksa kalbi yaralılardan mı oldum, Hiç idim buralılardan mı oldum Tanı da sevineyim bugün... Elâ Gözlü Yar Ayrılık yüreğimde bitmeyen sancı Vuslat ki, bana ne kadar yabancı Can evimden vurdu aşk denen avcı İlaç sendedir elâ gözlü yar... Her geçen gün tükenmekte dermanım, Aklıma geçmiyor gönül fermanım, Hayallerinle geçmekte her anım, Gerçek sendedir elâ gözlü yar... Nasıl da geçti günler bak sensiz Yüreğime ateşini yak sensiz Parmağımda nişanın bak sensiz... Gönül sendedir elâ gözlü yar... Aşk bu ise kavuşmak niye? Ölüm var iken buluşmak niye? Ansızın ortadan savuşmak niye? Vuslat sendedir elâ gözlü yar... Sanki dokunsalar düşecek gibiyim Bir deli rüzgar gibi esecek gibiyim Gelmezsen eğer ölecek gibiyim Hayat sendedir elâ gözlü yar... Hep seni yazdım seni söyledim Duymazsın ama beni söyledim Yıllardır hep gelmeni söyledim... Kavuşmak sendedir elâ gözlü yar... Fermanımdır Sevgiliye Merhaba ey sevgili... Yine benim... Ansızın çıkıyorum karşına, Korkma benden bu kadar İnan Gönülden severim... Söz geçiremem gönlüme Merhaba ey sevgili... Bilirim sen de korkarsın benden Söyle ama niçin neden? Bir evet diyecek kadar yakınız Ve uzağız da bir hayır diyecek kadar... Mesafeler bu kadar uzun işte... Aynı zamanda kısa... Bir karar vereceksin bugün... Bilirim ben gibiler çok çıkar karşına Ne gönüller vardır da sana bağlı olan, Ama bir türlü sana açılamayan... O yüzden düşüncelisin, O yüzden durgun... Korktuğun uzaklığımız mı yoksa... Uzaklık sevdayı mı azaltır Çoğaltmaz mı sence? Ben seni uzaklardan sevdim ey sevgili... Kalbimde büyüdü sevgin... Belki sevemezsin beni... Saygı duyarım... Kalplerdeki köprüyü yaratan kurar, O kurarsa ne senin elinden bir şey gelir... Ne de benim... Her şeyin dizgini O'nun elinde... Her şeyin anahtarı O'nun yanında Senin kalbinin de... Senin gönlünün de... O ol der ise olacak... O olma demezse olmayacak... O kadar işte... Tevekkül böyle mi sence... Sana yazdım tüm yazdıklarımı Okuyabilmen en büyük dileğim... Sevmesen de olur... Alışkınım inan... Ama belki sen sana şiirler yazılmasına alışkın değilsindir Bunu bozuyorum senin için... Ve birkaç şiir gönlümden dökülen... Kabul edersen okumayı, dinlemeyi Minnettar olurum belki ilk belki son defa... İşte başlıyorum şiirime... Buyur dinle gönlümle birlikte Dinle şair ne söyler... Neler geçer gönlünden... Ve elinden gelmeyen neler vardır... Sana söyleyemediklerini Gönlüne sığmayanları, Satırlara nasıl sığdırmıştır... Dikkat et yanıltmasın seni şiirler... Bu güzel şiirleri sen mi yazdın da diyebilirsin Ve ancak bu kötü şiirleri senden başkası yazamaz da diyebilirsin aynı zamanda... Ama iki ihtimalde de ben yazdım... Ve arkasındayım yazdıklarımın... İyi de olsa kötü de olsa... Benim ifadelerim... Başkasının değil... Buyur dinle, şair ne söyler... Ama besmele ile başla.... Bismillah her hayrın başı değil mi? Hayr olacak sonunda... Evet de olsa hayır da olsa cevabın... Hakkımız da hayırlısı olacak... Ben buna inandım ve böyle iman ettim... Sen de böyle iman et Şu kırık kalbimle beni... İster kabul ister reddet... Buyur işte yazdıklarım... Düşünme nereden başlarım... Besmele ile başla... Ve bitir gözlerindeki yaşla... Halâ Umutlu Yüreğim Her günüm bir umuttu, İsminin anılışı ansızın, Ve her kapı çalınışı, her telefon sesi... Cıvıltısı kuşların, Ve bakışları çocukların Halâ umutlu yüreğim... Paramparça da olsa kalbim Kokmasa da bardağımdaki gül Yanmasa da masamdaki mum Konuşamasa da şu dilim, Halâ umutlu yüreğim... Gözlerimden aksa da yaşım Eğilse de her an başım Solsa da yüzüm ve gözüm Bir bir geçse de zaman... Öylece baksam da ardından Halâ umutlu yüreğim... Ağlatsa da gelmeyişin, Bir türlü sevmeyişin, Durma git deyişin, Halâ umutlu yüreğim... Koysalar da adımı mecnun, Kes deseler de umudun, Bilsem de gelmeyeceğini, Beni sevmeyeceğini... Ben halâ umutluyum... Gelme Artık Neye Yarar Sevgiliye... Umutlarım tükendi artık sözler boş Gözler yaşardı artık eller boş Sen yoksun ya artık günler boş Gelme artık neye yarar... Seni anmayan diller yalan, Seni söylemeyen sözler yalan, Sana ağlamayan gözler yalan... Gelme artık neye yarar... Bu hasrete can dayanmaz... Bu yaraya kan dayanmaz Sözlerine can dayanmaz. Gelme artık neye yarar... Seni söyler, yazar kalem Bir yazar bir bozar kalem Mezarımı kazar kalem Gelme artık neye yarar... Halime ağlıyor tüm kuşlar, Yalana döndü tüm bakışlar, Aha döndü tüm yalvarışlar, Gelme artık neye yarar Bıraktığın güllerin bak soldu artık Gözyaşlarıyla gözlerim doldu artık Vuslat zamanın doldu artık Gelme artık neye yarar Yaramdan döküldü kurtlarım Yarım kaldı hep umutlarım Gelmedin ya yine kutlarım Gelme artık neye yarar... Gönül benim sevda benim En güzel elveda benim Boşta kaldı ya ellerim Gelme artık neye yarar... Akşam olup, gün batıyor yine Bak saçlarım ağarıyor yine Azrail kendine çağırıyor yine Gelme artık neye yarar Gurbet elde kaldım yetim Ahirete aldım biletim Lime lime oldu etim.. Gelme artık neye yarar Unutmuş dediler yarin, Kalmadı artık mecalim Sorarsan işte budur halim, Gelme artık neye yarar... Aşık Halil der ben buyum Bazen ateşim bazen suyum Kazılmış arkamdan kuyum Gelme artık neye yarar. Hasret Sözün hiçbir fayda vermediği Sadece gözlerin konuştuğu zaman... Aklın hiçbir şeye ermediği... O aşık olduğum an... Hüzünlü bir akşamın, Gözyaşıyla dolu anında Bilemem nerelerdesin şimdi sevgili yar. Gönül efkârının bilemem hangi gamında Söyle mekânın neresi? Hangi diyar. Yanına gelebilir miyim bilemem, şimdi... Tutabilir miyim ellerini doyana dek? Bilemem belki de bu son gelişimdi?.. Kim bilir göremem ölene dek... Biliyorum sev diyemem sana şimdi... Başka gönüller senin diyarın Bu sana son sev deyişimdi. Mutluluk yurdu olsun diyarın... Bu son sözüm bu son satırlar Sözün fayda etmediği an... Gönlün bu sözleri hatırlar İsmimi andığın zaman... Leyla.. Bir kuytu köşede bulurlar bir gün ölü, Sandılar bir defa değil her gün ölü, Aşamadan gitmiştir o muazzam çölü, Leyla, kavuşamadım ona ağlarım... Dediler durmaz ağlardı her gün gözü, Yoktu artık ne gecesi ne gündüzü, Ölmeden bir türlü o muazzam sözü, Leyla, söyleyemedim ona ağlarım... Gecesi karışmış dediler gündüzüne Anlam verilmez olmuş artık sözüne Sonsuza giderken son defa yüzüne Leyla, bakamadım ona ağlarım... Nereye Bu Gidiş... Daldım ansızın derin bir uykuya Nereye söyle nereye bu gidiş Attım da kendimi derin kuyuya Nereye kadar bu zalim bekleyiş... Gözümüz görmez oldu önümüzü Umutsuzluklar kapladı yüzümüzü Kaybettik artık eski ünümüzü Nereye söyle nereye bu gidiş... Yüreğe korku saldı bakışlar Bir noktada kaldı bakışlar Ömrümüzden çaldı bakışlar Nereye söyle nereye bu gidiş... Kölesi olduk gitti dünyanın Yanında olamadık yananın Nefreti öylece aşk sananın Nereye söyle nereye bu gidiş... Çözüldü çözülmeyen bilmece Daldı gözlerim gitti öylece Bu şiir de son buldu böylece Nereye söyle nereye bu gidiş. Seni Yazdım... Anlayamadım sözlerini, Yalan mıydı yanlış mıydı yoksa Bilemedim... Uykusuz geçti bazı günlerim... Kendimden geçtiğim de oldu, söyleyemedim Eziklik de duydu yüreğim... Ağladım bazı günlerde ama senden sakladım bunları Yüreğinde ağlamak yoktu senin hep gülmek vardı Ben ise bir bulut misaliydim sanki Umutlarımda ağlamak vardı... Kan rengi olurdu bazen yanaklarım Ellerini tutmak isterdim ama yapamazdım tüm bunları... Anlayamazsın... Yakarsın da yüreğimi farkında olamazsın bir türlü Ben yanarım da, sen yakarsın Uzun bir yakıştır bu Köz ile ateş farksızdır Ezer de geçer sözlerin ama dedim ya değilsindir farkında... Âşık oldum desem inanır mısın? Yoksa güler misin bilmem Ben severim ama bir türlü söyleyemem... Utanırım, ya sevmezsen, gülüp geçersen bilemem... Kendim değilim sanki bir başkasıyım artık Elleri boş ver ne olur ben varım artık ne kadar da çok yanmışım anlayamazsın Aşk bu yakar kül eder olmazsın farkında Yüreğin ateş, yüreğin yangındır Bilemezsin ne ile söndüreceğini Unutmak istersin ama unutamazsın bir türlü... Kırık döküktür kalbin kırılmıştır bir kere Ellerin düzeltemez, sevgin düzeltir ancak... Arkandan bile bakmazsın bilirim gideceğini Yürekten severim ama bilirim sevmeyeceğini Bu hayatın nasıl geçeceğini Umursamayacağını, ezeceğini Kendimden geçeceğimi Ellerin olup gideceğini... Aslında bu şiir sana değil ama sen kendine farzet Yanlışlar olacak hayatında elbet Ben de o yanlışlardan birisiyim Umursama beni herkese yaptığın gibi Kendine iyi bak benim gibi Ellerin boşta kalmaz umarım benim gibi... Sevgili Yar Daldım da gözlerine bir garip oldum Bir türlü kavuşamadım muzdarip oldum Kırılmaz çeliktim ince bir ip oldum Söyle vuslatın ne zaman sevgili yar... Uzaklık aşkı büyütür dermiş büyükler Önümüze güzellikleri sermiş büyükler İnşallah seni bana vermiş büyükler Söyle kavuşmak ne zaman sevgili yar... Geceler nasıl geçiyor bir bilsen Gelip de gözyaşlarımı bir silsen Sevmesen de yine de bil sen! Söyle kavuşmak ne zaman sevgili yar... Sesini duymadı hiç kulaklarım Beyaza büründü bak saçlarım Bilmiyorum nereden başlarım Söyle kavuşmak ne zaman sevgili yar... Her gün ayrı bir ızdırap bana Sensizlik çölde serap bana Sen de bir güzellik yap bana Söyle kavuşmak ne zaman sevgili yar... Sevdan bak nasıl da eğdi başımı Bilemedim düşmanımı arkadaşımı Bağrıma bastım gönül taşını, Söyle kavuşmak ne zaman sevgili yar Suskunluk... Bugün bana bir hal oldu Sustu şu dilim lal oldu Son sözü gitme kal oldu Bir türlü kalamıyorum... Diken idim güle döndüm Kuş idim bülbüle döndüm Ateş idim küle döndüm Bir türlü yakamıyorum... Saçlarıma bir ak düştü Dalımdan yaprak düştü Bahtıma ağlamak düştü Bir türlü ağlayamıyorum... Kıymet bilinmez acı çekmeden Ağlayıp gözyaşı dökmeden Bir söz söyle dedi; gitmeden Bir türlü söyleyemiyorum... Aşık Halil der hep severim Diken diken olur tüylerim Bazen susarım bazen söylerim Bir türlü diyemiyorum... Unutmak Mı? Bugün daha gamlı daha ağır eskisinden Gözler görmez, kulaklar sağır eskisinden Şimdi daha da çok bağır eskisinden Unutmak mı seni, asla cananım. Sözlerin vursa da gönlümüzden Yaşlar dökülse de gözümüzden Bizler ki dönmeyiz sözümüzden Unutmak mı seni, asla cananım. Yalnızlık bitecek gelecek vuslat Şaha kalkacak artık küheylan ve at Sen ayrılığa bir de ölüm kat Unutmak mı seni, asla cananım. Artık bizim limanımızda gemiler Bahçemizde kokacak yaseminler Bitsin artık bu ahlar eninler Unutmak mı seni, asla cananım... Bir umuttur ki rengi pembedir Bir aşk ki sanki canan tendedir Bir dert ki dermanı sendedir,Unutmak mı seni, asla cananım... Umut... Kimine göre ay ışığını seyretmektir, Ve kimine göre ıslanmaktır yağmurda... Bazısına göre yarındır, Veya bir kapı çalınışı ansızın Ve bir ismin anılması farkına olmadan Ve bazen de makbul bir duadır umut... Beklemektir gelmesini seher vaktinin, Koymaktır seccadeye alnını Huzura erebilmektir, Dökebilmektir seccadene gözyaşını umut... Günlerin geçmesini göze almak Yılları ardın sıra bırakmak Gitse de, peşinden el sallayabilmektir umut... Bilsen de gelmeyeceğini, Seni sevmeyeceğini, Gözyaşlarıyla dolsa da ellerin Bahçende kalmasa da güllerin... Baharı bekleyebilmektir umut... Şarkılar unutmayı fısıldasa da kulaklarına Şairler unutmayı yazsa da inatla, Sevdiğin kazsa da mezarını Toprağa girebilmektir umut... Her geçen gün kapın çalmasa da inatla Umutsuzluğa sürüklese de her şey Sıkıntıdan yesen de tırnaklarını Kırsalar da bacaklarını Doğrulabilmektir umut... Hıçkırıklar kesse de nefesini Duymasa da kimseler sesini İnadına aksa da gözyaşların, Silebilmektir umut... Düşünceler yiyip bitirse de beynini Başını alıp da ellerin arasına Sorsan da bu ben miyim diye kendine Ve cevabını veremesen bir türlü Tanıyamasan da kendini, Bulabilmektir umut... Düşünsen kendimi yaksam mı diye Mezarımı kazsam mı diye Yoksa assam mı diye İpi boğazına değil, Eline, yüreğine dolayabilmektir umut... Gecenin bir yarısında Seher vaktine yakın... Sabahtan uzak, Güneşten uzak, Yarından uzak, Ve Leyla'dan uzak Leyla'yı yazabilmektir umut... Yalnızlığım... Hasret... Kelimeler bu kadar basit olmamalı Ve güller bu kadar çabuk solmamalı bahçelerde... Dostlarımla paylaşamam yalnızlığımı Sadece bana ait bu yalnızlık... Upuzundur... Geceyle paylaşır, duvarlarla konuşur anlaşırım... Duvarda bile iz yapar söylediklerim... ama sevdiğimin yüreğine söz geçiremem işte Geçiremeyeceğim de bu gidişle... Anlattım... Böyle işte... Bülbül ötmez benim bağlarımda... Gece uçan yarasadır yanı başımda Ve bir de gönlümdür ki uçan, uçar da konamaz bir yerlere Konacak bir yeri yoktur çünki... Kalmamıştır... Farkı yoktur yarasadan... Anlamıştır... Geceleri tatlı rüyaların ortasındayken, sen uyurken yatağında O sana şiirler yazmaktadır, Ama sen olmazsın farkında... Bir çift göz bırakırsın ardında Ağlayan... Ve sızlayan bir yürek... Belki bilerek ve belki de bilmeyerek... Biliyorum... Yazmakla geçecek tüm günlerim Ellerim hep yine boşluğu tutacak ellerin yerine... Her geçen gün bunun kanıtı... Yokluğun en büyük delil idamıma... Ama bak ölemedim Kendimi gömemedim bir türlü Geceyi bir toprak gibi farz edersen eğer... Gece örttü beni... Onun arkasına sığındım sensiz gecelerimde Hem vefasız da değildi o... Sen gibi... Bilemem belki de ben gibi... Gözlerim kapansa da yazıyor bak ellerim Dün de yazmıştım... Bugün de yazdım... Ve belli ki yarın da yazacağım... Ya sen gelene kadar Ya ben ölene kadar... Ölsem de yazdıklarım kalacak arkamda Ben dokunamadım ya ellerine Sayfalarım dokunacak... Ben bakamadım o gözlerine Kelimelerim bakacak... Ben konuşamadım bir türlü seninle, Cümlelerim konuşacak... Şu Gönül... Böyle imiş yazımız ağlamak gerek Bir akarsu misali çağlamak gerek Yüreğini ateşle sevgi diyerek... Yak da sevinsin şu gönül... Kömür ile elmas birdir gözümüze Bir sevda ki vurur durur özümüze Bir kere de olsun şu yüzümüze Gül de sevinsin şu gönül.. Sabahlar hep aynı geceler aynı Kelimeler değişmedi heceler aynı Cevapsız sorular bilmeceler aynı Çöz de sevinsin şu gönül... Yaz Oralardan... Mektubum ulaşırsa bir haber sal bana, Hasretin ki şerbettir, bal bana, Oralardan bir hasretlik türküsü, çal bana, Sevmek böyle mi olmalı yaz oralardan İlk görüş, inan ki sevmeme yetti Bilemezsin sevdan nasıl mecnun etti Bu hasretlik ki bak nasıl mahvetti Sevmek böyle mi olmalı söyle oralardan Bu satırlar ki bir bilinmeyenedir Bekliyorum aylardır senelerdir Bilemem ki yerin nerelerdir... Hasret böyle mi olmalı yaz oralardan Dostlarım güler geçer halime Sordular derdimi avamla âlime, Tercüman oldu bana iki kelime "Seni Seviyorum" böyle mi olmalı çiz oralardan Kor ateşlerin içinde yandım yıllarca Sevdanı hasrete bandım yıllarca Heceler, cümleler, satırlarca Seni sevmek böyle mi olmalı yaz oralardan... Yaşlandık... Yürüyorum... Yol mu uzun, yoksa kısa mı ayaklarım... Düşünceler belirsiz Yürüyorum... Belki de anlamsızca, manasızca... Yolda ansızın düşen ben olmayayım dünkü adam gibi? Ne farkım var ki ondan... Belki birkaç nefes daha fazla, birkaç adım Ve sonra... Son söz, gençliğime doyamadım... O derin kuyu, Ben de düşmeyecek miyim herkes gibi... İki metre mi? Nasıl dururum ben orada? Sığamazken dünyada... Ölüm, benim tek bekleyenim Ben yürüdükçe o koşar O koştukça ben yürürüm... Buluşacağız bir zaman... Yürüdüğümün farkında değilken Gönlüm nerelerde koşuyor nasıl anlarım? Dostlarım, canlarım... Rüzgâr okşar, saçlarımı Bilmiyordum ellerinin bu kadar sıcak olduğunu... Rüzgâr... Senin gibi de değilim, Savrulamıyor, savuramıyorum... Seviyorum ama biliyorsun söyleyemiyorum Sevdiğimin bile farkında değilmişim Çiçeğim ama biliyorum gül değilmişim... Karanlık koyu... Üç insan boyu... İçimde yanmayı bekleyen bir ışık Olamaz! yüzüm ne kadar da kırışık... Dünya... Olmamalısın bu kadar karışık... Aynı yol... Farksız... Taksi yine aynı yerde... Duraktaki insanlar da aynı ama Değiller on sene öncesi gibi Ağaran saçları mı? Kırışan yanakları mı? Eğilen dudakları mı? Çözemiyorum... Yok, yok on sene önceki ben ben değilim şimdi... Omzum çökmüş genç değilim ben şimdi... Ben, ben değilim şimdi... Yoksun Yoksun...! Dakikalar bir saat gibi, saat ise bir yıl Yıl ise bir ömür gibi artık, Hatıraların da yok, Ve resmin de yok ellerimde Ellerim boşluğu tutuyor, Yüreğim de umudu kovalıyor... Ve bardağımdaki mum sönmeye mahkûm Acılarım ise dinmeye değil... Yaz yaz değil bir güzü yaşatmakta Bir deryada kaybolmuş gibi yüreğim Ve dakikalar seni sayıklamakta Ve boğulmuş gibiyim bir deniz ortasında Ötelerden de öte... Uzaklardan da uzak, Ateşten de ateş Sen yoksun... Gözlerindeki bakışın Yüreğime öylece akışın Ve ne yazın ne de kışın Bu mevsim halâ tam değil Bu mevsim halâ eksik Sen yoksun... Tüm bunlara rağmen umutluyum Bir ümit muştusu yüreğim Ama bu resim halâ eksik Bu şiir halâ tam değil... Sen yoksun... BEN NASIL YANMAYIM Ömrüm bir pamuk ipliğine bağlı sökülmüş gidiyor Gözlerimden bak nasıl yaşlarım dökülmüş gidiyor... Boynum öylece bükülmüş gidiyor... Ben nasıl yanmayım kardaşlar dostlar... Bir ibret tablosudur artık halim Bulamadılar devamı avamla âlim... Gidemedim yârime sağ salim Ben nasıl yanmayım kardaşlar dostlar... Bu zalim sevdayı sen seçtin dediler Bak nasıl da kendinden geçtin dediler O’nun için zaten bir hiçtin dediler... Ben nasıl yanmayım kardaşlar dostlar... Yandı gönlüm seneler boyu Hep seni yazdım geceler boyu Kelimeler heceler boyu Ben nasıl yanmayım kardaşlar dostlar Küçücüğüm... Daha çok yıllar var önümüzde Bu koskoca dünya dar önümüzde Yağmurları aştık, kar önümüzde Aşabilecek miyiz küçücüğüm... Günler geçti görmeden yüzümüzü Aktı gözyaşları silmeden gözümüzü Ölmeden birbirimize o son sözümü Söyleyebilecek miyiz küçücüğüm... Bu gün de geçti bak farkında olmadan Gönül bahçemde güllerin solmadan Bir kez de olsa ömür vaktim dolmadan Kavuşabilecek miyiz küçücüğüm... Bir tas çorba, bir de kuru ekmek Nakış nakış gönüle sevgi ekmek Sevdayı kalbimize ilmek ilmek İşleyebilecek miyiz küçücüğüm... O KADAR... Yazılmayı bekleyen kelimeler Anlamsız mı bu kadar Kulağımda anamdan kalma ninniler Hatıralar işte, o kadar... Ömrüm bak şimdi neye esir Aşk paydası olmayan kesir Şarkılar ona şiir ve nesir... Yazdıklarım işte o kadar... Çölden çöle, düştüm de geldim Şimdi gerçeğim düş’tüm de geldim... Selam vermeden küstüm de geldim Sevdam işte bu kadar... Gel gör de bir bak şu halime Ne Ayşe, ne Betül ne Halime Dilimde bir tek kelime Fatma... İşte o kadar! ÖZLEDİM... İçimde duran bir ürperti karanlık Dalıyorum bir noktaya, bir anlık Boğazımda aşktan örülü gerdanlık Sana gelmeyi özledim küçücüğüm... Aç gönül kapını ben çalayım bugün Gözlerine bakıp da dalayım bu gün, Son bir kez yanında kalayım bu gün Senle olmayı özledim küçücüğüm Bir kayıp şehirdeyim, yerim bilinmez Derman yoktur dizimde, ferim bilinmez Seni seviyorum yar derim bilinmez... Sevdiğimi söylemeyi özledim küçücüğüm... Gözlerim bak nasıl da sel gülüm Bir kalbin var onu da ver gülüm Bu gece rüyalarıma gel gülüm Rüyalarımda olmanı özledim küçücüğüm... Gün gelir devran döner elbet Bardağımdaki mum söner elbet Yârim gitti ise döner elbet Yanında olmayı özledim küçücüğüm Yüreğimde özlemin sarsın beni İçine bak gözlerimin anlarsın beni Bir canım var, Azrail alsın beni Kollarında ölmeyi özledim küçücüğüm. SON ANLARIM... Bir türkü çalar hep aynı beste Ağlarsın aldığın her nefeste Hapsolurken aşk denen kafeste Hayalin geldi kapıma dayandı... Bak çiçek açmadı dallarımda Eski derman yok kollarımda Ne yazık, en mutlu anlarımda... Ayrılık geldi kapıma dayandı... Dur durak bilmez bu gönül Senden ayrı gülmez bu gönül Beklerim derken bir ömür Azrail geldi kapıma dayandı... Ayrılık zehrini içtim yandım Sevda çayırını biçtim yandım Hamdım piştim yandım Ölüm geldi kapıma dayandı...			Halil Kartal