İşte geldik ayrılık zamanına, gidiyoruz tekrar uzaklara. Türkiye ve Ankara sizinle beraber çok güzeldi. Kalbimde koca bir kare de size ayırdım. Ömrüm bitene kadar daima o kareye bakacağımı bilmelisin. Bir gün bir başka yerde tekrar karşılaşmak ve hayattaki hedeflerinin tek tek gerçekleşmesi dileklerimle…
Ali M’rehouri (from Comoros Islands)

İşte gördüğüm en hareketli, en sosyal, en bilgisayar uzmanı, en dobra… Seni bu satırlara sığdıramıyorum… Umarım okul bitince her şeyimizi paylaşmaya devam ederiz ve birbirimizi unutmayız… Hele şu Türkçe sınavına size gelip çalıştığımız zamanı hatırlıyor musun taa birinci sınıftayken, sanırım o çalışmamı hiç unutmayacağım, sen de unutma… Her şeyin en güzeline layıksın… Seni unutmayacak olan arkadaşın….
Abdulkadir Kurt

Seninle ilgili aklıma gelen ilk şey birinci sınıfta yaşadığımız tartışmaydı. Ne kadar anlamsız ve gereksizdi doğrusu. Ama belki de arkadaşlığımız o günün sonrasında daha da güçlendi. Dışarıdan bakınca ukala birisi olarak görünüyordun. Böyle düşünenlerin ne kadar çok yanıldığını seninle arkadaşlığımız ilerledikçe anladım. O görüntünün ardında her şeyini feda edebilecek, güçlü bir insan olduğunu hep beraber gördük. Unutulmazlar listesinde sen de varsın. İyi ki seni tanıdım.
Erhan Özer

Bu fakütede yıllar geçsede uutmayacağım birisin sen. Senin gibi birini kaç defa tanıyacağız ki hayatımızda. Hiç yerinde duramayan bir yapın var. Bu enerjiyi nereden buluyorsun anlamıyorum doğrusu. Herşeyiyle süper bir arkadaşsın. Birlikte gittiğimiz Kayseri maceramız hayatımın en unutulmaz olaylarındadır. Ferhat’cım iyi ki varsın, iyi ki aynı sınıftayız, iyi ki Beşiktaş’lıyız ve iyi ki seninle arkadaşım. Senin ideal mesleğinin öğretmenlik olmadığını söylerdin bize ama yine de iyi bir öğretmen olacağını düşünüyorum. Ayrıca bizim için yaptığın internet çalışmaları için teşekkürler. Webmaster Ferhat.
Recep Karakuzu

Ferhat abicim, seni ilk olarak elinde muhasebe bölümünün dört yıllık ders programıyla hararetli bir konuşmanın içinde Beyhan hocamızla birşeyleri tartışırken tanıdım. Daha sonra kantinde rastlamıştık birbirimize. O gün bu gündür senden kurtulamadım. En son maceramız ise birlikte gittiğimiz İnönü’deki Beşiktaş – Gaziantep maçıydı. 2-0 kazandık. Yakışıklı çocuk, hadi yolun açık olsun. Benden okul bittikten sonra kimse haber alamayacak belki. Çünkü okulun bitişiyle okulu unutmak isteyenlerdenim. Ama okul bittikten sonra akılda kalacak ender insanlardan birisin bunu sakın unutma. Aklı hür vidanı hür olasın, avrupalarda okuyasın…
Sedat Önder

Sen aramızda sınıfı en çok güldüren ve hiçbir çıkar beklemeden en çok faydası dokunan arkadaşımızsın. Seninle birlikte iş güç peşinde koşturmak ayrı bi keyif; çünkü biliyorum ki bizim çalışkan arkadaşımız yapıcı bi şekilde dizginleri eline almış ve işin hakkından gelmek için elinden geleni yapacaktır. Umarım okulda kalmaz arkadaşlığımız ve bir gün bir yerlerde tekrar birleşir yollarımız. Umarım hayal ettiğin yaşama kavuşur ve hiç bırakmazsın. Yılmaz Morgül tipli seni…
İlyaSSerap

Sen insanın karşısına çıkabilecek olağan üstü insanlardan birisin! Sürekli hayat dolu oluşun ve bu birlik ve beraberlik ruhun gerçekten de takdire değer. Ceketi 5 ytl ye vermedin ama olsun bu kadarcık kusur kimde yok ki? dimi yani. Hacı helalinden 5 kağıt ne dersin ....   :-))))))))
Mehmet Öztoprak

Bu satırları yazarken Comoros’lu Ali arkadaşım bana seninle olan bir anısını anlatıyor, sayesinde hatıralarım canlandı… Ferhat, oğlum, birinci sınıfta manyak bir tanışma girişiminde bulunmuştun bana ya, geldin yanıma ve bana dedin ki “Merhaba birader sizin ailede hiç Rus var mı?” ne diyim yani… Az mı sabahladık Gazi mahallesindeki o evde. Takıldık sabahlara kadar etmediğimiz muhabbet kalmayana kadar. Ben gülme krizine girerdim. Sana bundan sonraki hayatında sınırsız başarılar diliyorum ve yapabilecek kapasiteyi de görüyorum. Artık ister öğretmenlik yap ister kariyer yap. Kafana göre takıl! Ama yapmayı istediğin şeyleri yap. Her şey gönlünce olsun kardeşim. Walla beni sorarsan bu 4 yıl boyunca hayattan ödünç verdiklerimi geri alma zamanımın geldiğini düşünüyorum. Noktayı da koyuyorum.
Melik Şibil (made in Türkiye)

Aynı liseden mezun olupta aynı üniversitede ancak 2. yılımızda birbirimizi tanımamız aslında çok enteresan. Birbirimizi tanıdıktan sonra bunda ne kadar geç kaldığımızı farkettik. Çok iyi eğlendik ve yaratıcı düşüncelerimizi paylaştık beraber gezdik beraber güldük. Son sınıfta da fanatikleştik. Maliyeti filmleştirdik. Bu paylaşımımıza bundan sonra da devam edeceğimizden eminim. Daha dur bakalım neler neler yaşayacağız. Sevgilemle, sağlıcakla kal.
Selçuk Bozdağ

Sevgili kardeşim, ara sıra seninle kavga ederek birbirimizi kırsak da sen de çok iyi biliyorsun ki gerçek sevdiğim ve sırtımı dayayabileceğim bir arkadaşımsın. Ne de olsa bizimki sakarya kardeşliği dimi Mert arkadaşım bu hayat doluluğunu ve yaşam aşkını kaybetmemen dileğimle…
Ümit Yurtoğlu

Değerli arkadaşım. Karadenizli haşin ve sert delikanlısı. Seninle ilk tanışmamız fiyaskoyla sonuçlandıysada sonraları sevdiğim nadir insanlardan birisi oldun. Mesleğinin ileride fotoğrafçılık olacağını kanısındayım (umarım beni yanıltırsın)… Asıl dileğim ne olursan ol mutlu ve umutlu, nerede olursan ol seni sevenle sana değer verenle ol… Dostlu ise, bir gerillanın hayata itirazıdır; susarsa çatışma, konuşursa savaş, yazarsa destan, severse devrim, özlerse isyan olur. “Tut ki bir gerillayım dostumu özledim”. Not: Kendini özletme, yukarıda neler olacağı yazıyor. Sevgilerimle..
Lütfullah Murat (kodadı : irtica)

Her şey güzel de şu soyadına bir türlü alışamadım. Sonunda öğrendim gerçi. Ama kısa bir zaman içinde birbirimizi tanıdık. Senin deli dolu fikirlerin bu kısa zamana hep heyecan kattı. Ortak yönümüz olan Beşiktaş’ı ve onun adına yaşadığımız Kayseri maceramızı hiç unutamam. Ne maçtı be… sekiz saat tren ardından bilet telaşı sonun da da can derdi Çok güzeldi çook. Yolum İstanbul’a düşerse muhakkak uğrayacağım sana. Mutlu kal.
Serkan Demir

 

 

 

   

Ferhat Kondakcı

fkond@yahoo.com

 

 

Bu satırlara tabiki annem ve babam'dan bahsederek, onları sevgiyle anarak başlıyorum... Onlar benim için her şeylerini sundular... Onların ellerini bir kez daha buradan öpüyorum... Ardından ilköğretimim boyunca bana öğretmenlik yapan Cazibe Topçu hanım'ı hiç unutamam.

Sonra ilk kankalarım Serkan ve Dinçer, ilk klübümüz "uzay savaşçıları klübü", ilk cam kırışım, okuldan kaçışım vs. vs. hepsi ilköğretimimi gördüğüm İslambey ilkokulunun anılardır. Çok güzel yıllardı...

Sonrasında eğitimime verdiğim ara köyde geçirdiğim üç yıl ardından ortaokul ve lise dönemim. Evet lisemi Fatih Ticaret Lisesi’nde okudum. Harika yıllardı. Belki de en maceralı yıllarımı yaşadım o okulda. O yıllarda yapmadığım şey kalmadı dersem yeridir. herçi hepimiz için lise yılları en fazla enerji dolu olduğumuz yıllardır ve her heyecanı yaşamak isteriz. Ben de o heyecanıma fazlasıyla kapıldım.

Hayatımın o üç yılında yaptıklarımı unutmam sanırım imkansız. Lise sonrasında ise üç yıl boyunca dershanelere gittim. Yani bu üç yılda çözmediğim soru gitmediğim dershane kalmadı diyebilirim.

En sonunda üniversite’yi kazanmam gerektiğine karar verip bu bölümü pek de tanımadan, incelemeden yazdım. Olsun yine de memnun kaldım denilebilir bir yere yerleştiğim için. Çünkü daha fazla dershanelere gitme hakkım kalmamıştı, tüm dershaneler beni tanıyodu utanıyodum yani...

Üniversite hayatıma gelince… Burası yani Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi ilk geldiğim günlerde çok itici gelmişti. Hatta bir ara ayrılmayı bile düşündüm ama bilirsiniz başka bir yere girmek de o kadar kolay değildi hem yıllar da geçiyordu. Eğitimimin ilk yılında bu isteksizliğim derslerime de yansıdı ve ilk yıl beş dersten kaldım. Sonra yaz okulunda biraz toparlayıp okuluma yavaş, yavaş alıştım.

Okulumun Gölbaşı’na taşınması beni çileden çıkartsa da yapacak bir şey olmadığından buna da katlanıp sustum ve eğitimime devam ettim. Benin sınıfımda benim için çok özel yeri olan bir çok arkadaşım var. Onların hepsini yıllarca unutmayacağım. Tabi ki bunun yanında tartışıp kırıldığım arkadaşlarım da oldu. Ama hepsinin bir yeri olacaktır anılar dünyamda…

Fakültede unutmayacağım bir çok hocam oldu. Emine hocam, Veli hocam, Beyhan hocam, Ganite hocam, Mevlüt hocam, adını anmamadığım diğer hocalarım. Hepsi çok değerli bilgilerinin yanında sevgilerini de bizimle paylaştılar. Hepsine teşekkürü bir borç bilirim. Teşekkürler hocalarım...

Her şey bir yana ben bu fakültede şu ana kadar geçirdiğim yıllardan dolayı mutluyum. Böyle bir arkadaş ortamını bir daha hayatımızda pek de elde edemeyecek olmamız ise benim içimi gerçekten çok burkuyor. Çünkü buradan mezun olduktan sonra hemen hemen hepimiz eğitimimizi sonlandırıp hayatın acımasız çarklarının içine dalacağız ve kendi ayaklarımızın üstünde duracağız. Hepimiz için en büyük dileğim; Hayata atıldığımızda hepimizin yüzlerinin gülmesi ve mutluluktan uzaklaşmamamız. Hepiniz için bolca sağlık ve mutluluk diliyorum…